Θέλω να ξέρεις ένα πράγμα. Ξέρεις πώς είναι: αν κοιτάξω το φεγγάρι το κρυστάλλινο, το κόκκινο κλαδί του αργού φθινοπώρου στο παράθυρό μου, αν αγγίξω κοντά στη φωτιά την άυλη στάχτη ή το ζαρωμένο κορμό του κούτσουρου, όλα με φέρνουν σε σένα, σαν όλα όσα υπάρχουν, αρώματα, φως, μέταλλα, να 'ναι μικρά καράβια που πλέουν προς τα δικά σου νησιά που με περιμένουν. Λοιπόν, τώρα, αν σιγά σιγά πάψεις να μ' αγαπάς, θα σταματήσω να σ' αγαπώ σιγά σιγά. Αν ξαφνικά με ξεχάσεις, μη με ψάξεις, γιατί θα σε έχω ήδη ξεχάσει